Ota-ona

Tolib Yo‘ldosh

she`rlar

 

Ota-ona — ikki so‘z,

Biri qosh-u biri ko‘z.

Bir-biridan qimmatli,

Mehri daryo himmatli.

 

Ular o‘zin o‘ylamas,

Farzandi sog‘ bo‘lsa, bas.

Onajonim qo‘llari

Valijon Ahmadjon

 Onajonim qo‘llari

Tandir to‘la nonlarning

Pishmoq sirin o‘ylayman.

Non yopilgan tandirga

Shoshilmasdan bo‘ylayman.

 

Biram issiq — gumbaz cho‘g‘

Kuydirgudek yuzimni.

Darrov ortga qaytaman,

To‘sgancha qosh-ko‘zimni.

Bahor shamoli

Abdulla Oripov

Bahor shamoli

 

Bahor kelayotir,

Toza, musaffo.

Moviy kengliklarda o‘ynaydi shamol.

Daralar qo‘ynida zangor bir havo,

Tumanli shaharda yotmoqlik malol.

 

Qoyalar ko‘ksida shodmon, beqayg‘u,

Oniy umri bilan sollanar chechak.

Bahor, bu — eng toza shabbodadir bu,

Bahor, bu — eng toza shamoldir, demak.

Erta bahor

Oybek

Erta bahor

 

Ko‘k, moviy... Unda-bunda

Bulutlar asta yozar

Kumush qanotlarini.

 

Iliq, yoqimli kunda

Erkin o‘ynaydi qushlar

Chizib sirli xatlarni.

Alisher Navoiy

Umid Ali

Alisher Navoiy 

U havoga qorishdi—mutloq

Va tuproqday singidi yerga.

Hayot otliq jonu jahoni

Olam-olam ortildi she’rda.

 

Ruhi qanday pokiza—ma’sum,

Bahor kabi dilafgor, mayin.

O’z-o’zingdan poklanasan Sen

Uning uchun yig’lagan sayin.

Alisherning onasi

Abdulla Oripov

Alisherning onasi

 

Bilmam, qanday ayol bo‘lgan

Alisherning onasi.

Balki uning aqliga ham

Lol bo‘lgan zamonasi.

 

Balki uning ko‘zlarida

Bo‘lgan og‘ir bir xayol.

Balki g‘amgin bir zotdir u,

Balki sho‘xchan bir ayol.

Navoiy sog‘inchi

 Navoiy sog‘inchi

Chorlasam deb: «Qaydasan Farhod?»

«Men borman», – der Yosuman kampir;

Qizil gulning o’rnida, hayhot,

Chayqaladi bir tup qalampir: